Główna » Domowe sposoby » Szczepienie kota – takiego małego

Szczepienie kota – takiego małego

Od dawna wiadomo, że lepiej jest zapobiegać, niż leczyć. Ta złota zasada dotyczy się nas ludzi, ale również naszych futrzanych milusińskich. Jest kilka nieprzyjemnych chorób, jedne mają tak niewinne nazwy jak koci katar, inna – koci tyfus brzmi już groźniej. Mogą on poważnie zagrozić kotu.

Dlatego warto go zaszczepić zamiast mierzyć się z często dość kosztownym leczeniem, które wcale nie musi okazać się skuteczne, a ile kosztuje wizyta u weterynarza z chorym zwierzakiem, lepiej się nie przekonywać. Nie należy też przesadzać ze szczepieniami, jeśli nasz kociak nie ma styczności z innymi zwierzakami nie musi być narażony na niektóre choroby. Tak naprawdę istnieją dwie podstawowe choroby, przed którymi musimy ochronić naszego pupila. Nie ma większego sensu szczepienie kota przed 8 tygodniem życia. Wtedy posiada on jeszcze zestaw przeciwciał z mleka matki, które mogą neutralizować działanie szczepionki. Jeśli kociak dopiero co pojawił się w domu, dajmy mu kilka dni na oswojenie się, stres związany ze zmianą miejsca może osłabić jego układ odpornościowy i przyczynić się do nieprzyjemnych skutków ubocznych szczepienia. Weterynarz przed szczepieniem i tak zbada kota i nie zaszczepi go, jeśli ten będzie chory.

Szczepienie kota na Panleukopenię inaczej koci tyfus lub kocie zakaźne zapalenie jelit lub kocią nosówkę.

Tę wirusową chorobę możemy przynieść do domu nawet na butach, więc nie można jej lekceważyć. Ma sporo objawów, a wśród nich: ospałość, brak apetytu i pragnienia, apatia, osowiałość, osłabienie, biegunka, wymioty. Gdy one wystąpią często jest już za późno na ratunek dla zwierzaka.

Wirus zagnieżdża się w jelitach i powoduje straszne męczarnie. Zwierzak najczęściej umiera wygłodzony. Dlatego, żeby tego uniknąć zaszczep kociaka na koci tyfus tak w 8-10 tygodniu życia, potem powtarza się je w 11-13 tygodniu. Szczepienie odnawia się po roku, a potem po 2-3 latach życia.

Koci katar.

Jest to często zespół zapaleń górnych dróg oddechowych, spojówek, jamy ustnej, jamy nosowej. Jest ona zakaźna i uleczalna, ale u małych kociaków może doprowadzić do śmierci. Najczęściej wywołują ją dwa wirusy: herpeswirus typu 1 (FHV-1) oraz caliciwirus (FCV). Zarazi się od innego kota, który może być nosicielem nawet trzy miesiące, lub całe życie bez żadnych objawów. Wspólna kuweta, transporter, czy wydzieliny innego kota na rękach właściciela wystarczą by przenieść chorobę. Wszystko zaczyna się od kochania najczęściej i cieknące oczy oraz nos. Kot może się też obficie ślinić. Najczęściej chorują kocięta, które utraciły już właśnie tę odporność z mleka matki w wieku 6-12 tygodni. Dlatego zaszczep futrzaka na koci katar w wieku 8-10 tygodniu i powtórz szczepienie po roku. Nie da mu to stuprocentowej odporności, ale mocno zredukuje szansę na zapadnięcie na tę nieprzyjemną chorobę.

Jeśli twój kot żyje w trybie wychodzenia z domu, warto zaszczepić go przeciw wściekliźnie, którą może zarazić się nawet od dzikiego zwierzaka. Przeciw grzybicy, która może zaatakować w najprzeróżniejszych wilgotnych miejscach, które na pewno odwiedzi nasz pupil. Niektórzy szczepią też zwierzaki przeciw kociej białaczce. Pamiętaj, szczepienie kota, to jest konieczność.

Share
Author: Ośmiornica Matylda
Tagi

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Share